bir hikayeye yazdım seni
tıpkı eskiler gibi
duru lirik bir aşk gibi

bir mevsime yazdım seni
adında baharlar gizli
kışın dondurucu yalnızlığı çöker omuzlarıma
seni bir şiire yazarım
bedenim kesintilere uğrar
umutlar koynumda boylu boyuna ağlamaklı
vakit yalnızlıklara doğma vakti
yerli yersiz vuruşmalarla boğuşuyorum
bedenim ölümün garantisinde..

bir hikayeye yazdım seni
yazın ortasında sonbahar belirir
en acı yüzüyle
dökülen yaprakları
dökülen gülleriyle
bir son bahar belirir düşlerimde
kabus olur sabahlarım
akşamlarıma karanlıklar çöker
basar beni her gün ezdiğim efkarım
kimsesizim diyemem
çünkü kendim kimseyim kendimde değilim

bir hikayeye yazdım seni
hiç bilinmeyen yüzüyle bir güz mevsimi
ellerim sığıntı şimdi
yüreğim dizili
anlamlar sözlerimde gizli
bir hikayeye yazdım seni
biraz seni biraz beni
azıcıkta bizi
sevmeye çalıştım yettiremedim bildiklerimi
belki sevmesini bilmiyorum
ama;
çok seviyorum..